"Yeni Nesil Sizlerin Eseridir"

Bugün "Öğretmenler Günü"... Başlığı da Mustafa Kemal Atatürk'ün eşsiz söylemlerinden biri olarak tercih ettim doğal olarak... Yıllarca öğretmenler gününün sadece biz Türk'lere has bir kutlama günü olduğunu düşünmüşümdür. Özel, anlamlı günlerde blog yazma geleneğimi sürdürmek adına kısa bir araştırmayla sizlerle bilgi paylaşımında bulunmak isteyince gördüm ki hem bu günü farklı günlerde kutlayan ülkeler var, hem de bizde öğretmenler gününün kutlanmaya başlamasının arkasında başka prosedürler söz konusu...

 

 

 

Öğrendim ki, öğretmenler günü birçok ülkede 1994’ten beri her yıl 5 Ekim günü UNESCO'nun önerisiyle kutlanıyor.

 

Ülkelerin tarihi özelliklerine, kültürel geleneklerine göre çeşitli ve farklı tarihler Öğretmenler Günü olarak belirlenmiş. Örneğin Arap ülkelerinde her yıl 28 Şubat günü "Öğretmenler Günü" olarak kutlanıyor. Bunun yanısıra Avustralya'da Ekim ayının son Cuma günü Öğretmenler Günü olarak kabul edilir. Hindistan'da eski Hindistan devlet başkanı ve başöğretmeni Dr. Sarvepalli Radhakrishnan'ın doğum günü öğretmenler günüdür. Peru’nun bağımsızlık günü olan 6 Temmuz öğretmenler günüdür.

 

Ülkemizde her yıl 24 Kasım gününü, Öğretmenler Günü olarak kutluyoruz.  Bu, 1981 yılında başlamış bir uygulama... Bakın neden?

 

 

Türkiye Cumhuriyeti'nin yüce önderi Mustafa Kemal Atatürk, 24 Kasım 1928’de meclis tarafından "Başöğretmen" olarak kabul edilmişti.

 

Kemal Atatürk'ün 100. doğum yıl dönümü olan 1981'de, onun "başöğretmen" oluşunun yıldönümlerinde ülke çapında "Öğretmenler Günü" kutlanmasına karar verildi.

 

KUTLU OLSUN... !!

 

 

 

Cumhuriyet Sevdalıları

29 Ekim Pazartesi… Saat 17.30… Caddebostan Suadiye Işıklar…

Geçtiğimiz yıl katılamadığım Cumhuriyet yürüyüşünün acısını çıkartmak için tam 1 yıl bekledim. Milli coşkunun bu yıl, geçtiğimiz yıllara nazaran çok daha fazla olacağını yürüyüşe katılanlar, hatta bundan hoşnut olmayanlar bile biliyordu. Hali hazırda Kurban bayramının tam da sonuna denk geliyor olması katılımın sadece Caddebostan’da değil, yürüyüş yapılacak olan diğer ilçelerde de yüksek olacağının bir habercisiydi kesinlikle…

Günün sabahında stüdyodaydım. Kız arkadaşım, ben henüz stüdyoda çalışmalara devam ederken an be an Ankara’da olanları aktarıyordu bana. Şahsi kanaatim Ankara’daki yürüyüş cumhuriyet sevdalıları olan bizler için onur verici olmasına rağmen, demokrasinin bütünlemeye kaldığı müdahalelere sahne oldu sanıyorum.

O akşam Fenerbahçe-Antalyaspor maçının olması da, kalabalıkların artacağını ve bu kutlamanın çok daha renkli geçeceğini gösteriyordu. Kaldı ki öyle de oldu. Biz henüz Caddebostan’a vardığımızda bir grup Fenerbahçe taraftarının “Mustafa Kemal’in Askerleriyiz” tezahüratlarıyla caddeden geçmesi bir Galatasaraylı olarak beni inanılmaz gururlandırdı. Sonuçta Galatasaraylısı, Fenerbahçelisi, Beşiktaşlısı, Trabzonsporlusu yoktu sadece caddede; tüm Kemal Atatürk sevdalıları tek yürek yürüyüşteydi. Kısacası her şey olması gerektiği gibiydi. Tüm cadde al bayraklarla kırmızıya boyanmıştı adeta… Aşırıya kaçılmadı; Cumhuriyet bayramı tam bir bayram havasında kutlandı.

 

Kortej, motorsikletlileri takiben ciplerin caddeyi boylamasına turlamasıyla başlamıştı. Hemen arkalarında CHP otobüsü çeşitli ışık gösterileriyle ilerlemekteydi. Elbette ki bir de BİZ’ler, kalplerinde Cumhuriyet ve Mustafa Kemal sevgisini taşıyanlar, bayram akşamının kırmızı beyaz ışıkları gibiydik. Her yerde Atatürk’ü görebilmek, hissedebilmek sanıyorum böyle bir şey olsa gerek… Öldüğü halde, görmediğimiz halde bir insana karşı duyulan sevgi ve bağlılık görülmeye değerdi hiç şüphesiz… İnsanın gözyaşlarını tutması, tüylerinin diken diken olmaması mümkün değildi.

Facebook sayfamda da paylaşmıştım; şunu bir kez daha ifade etmekte yarar görüyorum: Hiçbir millet, kurtuluşunu ve kuruluşunu bu kadar büyük bir coşkuyla, “gerçek liderine” bu kadar büyük bir sevgiyle kutlayamazdı. Bu özellik, Allah’ın Yüce Türk Milletine bahşettiği Mustafa Kemal Atatürk’ün evlatlarına; bizlere nasip olabilirdi sadece… Öyle de oldu.